تدوین استراتژی توسعه ی صنعت تایر در شرایطی از اوضاع اقتصادی-سیاسی کشور رقم خورد که با ظهور نشانه هایی از بهبود تعاملات جهانی، بارقه ای از امید و خوش بینی نسبت به آینده ی صنعت کشور به طور عام و صنعت تایر به طور خاص، فضای جامعه را در بر گرفته بود. جذب سرمایه گذاری خارجی، با لیسانس و نام تجاری معتبر خارجی، و ارتقای کیفیت تولیدات برای رسیدن به سطح معتبر جهانی، از جمله آمال و آرزوهای دیرینه ی صنعت تایر کشور بوده است که در برنامه ی راهبردی تدوین شده تجلی یافت.

اقدام های عملی در این زمینه، با انتشار مناقصه ی بین المللی توسط سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران، برای تاسیس کارخانهی  تولید تایر، در سیستان و بلوچستان شروع شد. بررسی اسناد منتشر شده ی این مناقصه نشان می دهد که هدف های راهبردی توسعه ی صنعت تایر، به درستی در آن لحاظ شده و نیازمندی های اعلام شده، از جمله طراحی کارخانه با آخرین استانداردهای اروپایی و آمریکایی، مانند ECE1222، R117، UTQG، FMVSS139، FMVSS119، استاندارد Smart Way و رعایت قانون ریچ، برای پیش گیری از آلودگی های زیست محیطی، مورد توجه قرار گرفته است.

اینک با گذشت حدود سه سال از تدوین و تصویب برنامه های راهبردی صنعت و باوجود پیشرفت های بدست آمده، به ویژه در یک سال گذشته، تغییر شرایط سیاسی و اقتصادی کشور و تردیدهای ایجاد شده در تعاملات تجاری شرکت های خارجی با ایران، دستیابی به هدف های راهبردی صنعت تایر را با مخاطره رو به رو کرده است. پیشنهاد برخی از تولید کنندگان معتبر چینی مبنی بر انتقال دانش فنی از طریق شرکت های واسط قابل تامل است. به نظر می رسد گفت و گو با این شرکت ها و شرکت های واسط و عقد قرارداد انتقال دانش فنی، با تمهیدات خاص و تغییر نیازمندی های اعلام شده ی پیشین، با جهت کسب سهمی از نیازهای بازار، به ویژه تایرهای باری و اتوبوسی که در آینده ی نه چندان دور، توقف واردات آن می تواند ناوگان حمل و نقل زمینی را زمین گیر کند، راهکاری برای مشکل های آینده خواهد بود.

یادآوری این نکته ضروری ست که افزایش تولید تایرهای باری تمام سیمی و افزایش تولید تایرهای ۱۷ اینچ به بالا، برای مصرف داخلی که در شرایط فعلی به طور عمده از راه واردات تامین می شود، برای رویارویی با تحریم های پیش رو، تنها راه مقابله با این مشکل است.

در این باره افزایش توان و ظرفیت کارخانه های داخلی و تاسیس کارخانه های جدید می تواند اقدام های فلج کننده ی تحریم کنندگان را در حمل و نقل خنثی کند. و این میسر نخواهد بود مگر این که ارز اختصاصی برای خرید مواد اولیه ی کارخانه های تولید تایر و هم چنین ارز اختصاصی برای تاسیس کارخانه های جدید، بر اساس نرخ رسمی اعلام شده از طرف بانک مرکزی تامین شود.

از نقطه نظر درجه بندی، تایر یک کالای استراتژیک محسوب می شود. تامین مواد اولیه ی مصرفی در تولید تایر با نرخ آزاد، قیمت تمام شده را به شدت افزایش می دهد و جبران آن افزایش ۹ درصدی قیمت فروش که در ماه پیش تصویب شده، غیر ممکن است. و این یعنی آسیب جدی به تولید داخلی که نتیجه های آن می توان افزایش بیکاری و زمین گیر شدن ناوگان حمل و نقل زمینی کشور( یکی از مهمترین عامل های موثر در اقتصاد یک کشور) باشد.